POLITICOS DE ESPAÑA: GOBERNAR PARA LAS URNAS

¿Los ciudadanos de este país nos merecemos los políticos que tenemos?.Francamente creo que no, que en otros ámbitos de la vida hai mucha más coherencia, honradez, profesionalidad y miras altas. Quizás los que se dedican a la política en este país son más aquellos que desean manipular a los demás que servirles. Unos y otros se tiran los trastos a la cabeza, unos y otros demuestran demasiadas veces que el centro de su política está muy cerca de su ombligo, unos y otros dejan para mañana lo importante y se enzarzan en inútiles disputas por justificar su eficiencia, unos y otros creen que los que no nos dedicamos a la política podemos ser manipulados indefinidamente...Sí, somos un país con un sistema democrático, ¿pero hay democracia?. Cualquier padre de familia normalillo para seguir adelante y planificar su futuro debe prever la escasez futura o los tiempos menos buenos, o que le despidan del trabajo o que ocurra una desgracia. Cualquier padre o madre que se precie debe aprovechar los tiempos buenos para cimentar un futuro incierto y que nadie puede asegurar a medio plazo.
Frente al sentido común nos encontramos a esta saga de políticos que durante muchos años de bonanza en vez de dedicarse a cimentar un futuro para todos se dedicaron a fuegos de artificio, fiestas y dispendios, alimentando mascotas-monstruos imposibles de mantener cuando se acaban las vacas gordas...
Ahora hay que preocuparse por el ahorro ¿ahora?. Cuando se pudo fomentar el transporte colectivo no se hizo, cuando se pudo contener el destrozo que supone construir sin necesidad no pareció importar...Los políticos que tenemos han gobernado para las urnas-para ganar las próximas elecciones- pero en absoluto para los ciudadanos con políticas a medio plazo en las que la contención del gasto, el respeto a la naturaleza, al crecimiento sostenible, el gasto racional en todos los ámbitos hiciese a este páis tener unos cimientos sólidos que no tiene hoy para desgracia de todos. La clase política - unos y otros- debieran dejar paso a quienes todavía tengan la dignidad suficiente. La crisis no sólo afecta a la economía, también a una democracia que está degradada en sus principios fundamentales porque los intereses que más se defienden no son los que emanan de la soberanía popular, sino de aquellos que ostentan los poderes económicos. Que se dejen de gobernar para las urnas y que se gobierne para los ciudadanos de una democracia en la que un trabajador de clase media precisa unos 200 años para igualar las ganancias de algún banquero, en tan solo uno!!!...en algunas cosas estamos anclados en la edad media.

FUMADORES PASIVOS DE LA ECONOMÍA

Parece que el concepto de fumador pasivo ha calado definitivamente en nuestra sociedad.A pesar del cabreo de muchos hosteleros no hay argumento que sostenga la degradación en la salud de aquellos muchos trabajadores de la hostelería que a su pesar se veían obligados a respirar el aire contaminado del humo de la clientela.Este concepto tan de moda ahora puede ayudar a hacer comprender que yo me siento un "fumador pasivo" de esta sociedad porque como usted y como todos no podemos permanecer ajenos aunque lo queramos disimular a los "malos humos" de los demás en temas menos "palpables" pero no menos importantes.Me refiero hoy a los malos humos de la economía que otros se han fumado en sus buenos puros.Cuando veo por ejemplo tantas y tantas casas inhabitadas y tanto ladrillo inerte me explico entonces donde están esos miles de euros que recibo de menos por decreto ley y la razón de tanto estrés bancario.¿quien se fumó esos buenos puros?,¿quien permitió que así se hiciese año tras año generando pan para hoy y hambre para mañana?...Políticos y banca no han hecho bien su trabajo-por decirlo de manera suave-Políticos y banqueros han fumado a diestro y siniestro y los demás-trabajadores en el sentido más digno de la palabra- estamos ya con los pulmones ennegrecidos.Esta crisis no sólo es económica sino sistémica, el modelo de economía del bienestar se ha "esfumado" por sus propias contradicciones y porque la democracia real no existe ya que el poder no está en manos de los representantes del pueblo sino de los que pretenden que los malos humos sea siempre para otros.

Outras Xenofobias

Xenofobia, a hostilidade ós estranxeiros "parece" non estar de moda por sorte na meirande parte da poboación, ser xenófobo parece propio doutros estadios de evolución ou dun nivel de intelixencia ou coñecementos baixo.Aínda así nesta sociedade hai "intolerancias" que coido son tan rexeitables como a xenofobia clásica porque constitúen un xeito irracional de excluír a alguén por ser doutra "raza" entendendo por tal non a clásica senón simplemente ser distinto ou ter unha procedencia distinta...imaxino que pode haber unha gran tipoloxía e casuística, eu hoxe só quero comentar unha delas.
Unha compañeira de traballo faloume de que hai uns días un antigo coñecido deles de visita pola cidade abandonou a cafetería onde estaban porque falaban en galego¿?,polo visto as súas últimas palabras foron "me voy porque aquí huele a gallego"... isto podería ser unha anécdota, pero tamén outro coñecido cercano contoume de que en Vigo unha señora abandonou unha ANPA neste curso porque nas reunións usábase "normalmente" o galego.Fai como vintecinco anos nun claustro no que eu estaba unha profesora de fora ergueu a man e dixo que por favor falaran en Español, Bieito Ledo que daquela era concelleiro de cultura e estaba alí díxolle que non ía a cambiar de idioma na súa propia terra , que era un dereito que tiña.Seguramente esta profesora marchou algún tempo despois de Galicia tamén por estas cousas.Todos temos referencias sobre o idioma e situacións nas que uns parecen non aceptar a libertade-lingüística neste caso- dos outros.Serrat fai pouco cando lle preguntaron en que idioma lle gustaba máis expresarse contestou : naquel no que me prohiban facelo...
E difícil ser tolerante con aqueles que precisamente teñen xenofobia idiomática contra os galegos eu non podo comprender ou entender estas posturas dende un pusto de vista racional e só podo atribuírlle unha orixe antropolóxica xenófoba que por suposto habería que erradicar.Penso que os partidos políticos democráticos deberían facer calar ou polo menos illar a aqueles que pretenden que un idioma non poda ser falado e usado prioritaria mente na propia terra que o pariu porque nin dende ningún punto de vista cultural,educativo,social, ou incluso económico pode ser defendible con honestidade. Só cun presuposto de que o galego é inferior ó outro podo entender-que non tolerar- que algúns ergan bandeiras en contra da nosa cultura.Por iso eu tampouco usarei nunca o idioma como arma e aceptarei que me falen do xeito que se sintan mellor sempre que respeten sinceiramente a cultura e o idioma da terra que me veu nacer .

INFORME PISA

Imaxino que o informe PISA non sae gratis, non sei se unha empresa ten ese cometido.O que me cabrea profundamente é que todo o que xa sabemos por activa e por pasiva os profesionais da educación veña en titulares de prensa nestes días grazas o "Informe PISA".Deste xeito estamos a contemplar un novo capítulo do I+D+I na educación deste país que consiste en ignorar que dentro do sistema educativo hai xente moi competente para emitir sen cobrar informes baseados nunha experiencia intensa e real con propostas de solucións acordes cos problemas.Parece neste país que se ven de fora ou dun organismo alleo temos que prestarlle atención pero o que dende aquí denunciamos os que temos posto o "mono" de traballo pouco vale.Así o tema de que os "repetidores" son os que baixan a media ou que os directores dos centros deberían poder influir algo no límite á incompetencia dalgúns non precisaban de informe PISA algún pois é de sentido común e de dominio público dende fai tempo. No ecuador da miña vida profesional estou bastante defraudado porque segue primando o amiguismo e a burocracia , mentras non se aproveite o mellor profesional par o mellor posto ó marxe de afinidades doutro tipo este país segue sendo de segunda.É o que hai.

O Papa por mal camiño

Téñome por moi respectuoso coa igrexa, teño moi bós amigos curas e a miña experiencia como músico cantor de misas, intensa durante moitos anos da miña vida por diversas parroquias de Vigo,Mos,Porriño ou Ponteareas foi gratificante.Teño tamén-creo- unha grande sensibilidade e outra vez respecto pola moita xente que sinte de verdade a fe e ten na igrexa unha fonte de ilusión e alimento espiritual a diario...todo isto non quita para que reciba con moito desacougo as manifestacións do Pontífice na súa visita a Santiago...non podo comprender, ou si, como se pode dicir "gratuitamente" que España é un país prácticamente poseído polo demo no que o laicismo por unha sorte de maxia inexplicable apodérase día a día da xente...comparando ademáis o que pasa agora co que pasou nos anos trinta antes da guerra civil...Eu non daba crédito...por que non hai unha reflexión das causas de ese laicismo en España?, non terán que ver algo os católicos nisto?non podería facer unha chamada ós fieis para que convenzan os seus veciños laicos de que "hai outro camiño"?, onde está esa chamada ó apostolado no que se basea o cristianismo? que fan os cristiáns en España por captar adeptos?que fan ben ou mal os políticos máis achegados o catolicismo neste país?,que fan os curas,bispos e arzobispos españois que non son quen de estabilizar cando menos o número de fieis?que temas afastan á igrexa católica da xente na actualidade?...
O evanxeo ten episodios ben claros que teñen pouco que ver có talante papal nesta viaxe á península ibérica."quen esté libre de pecado que tire a primeira pedra", "a parábola do fillo pródigo","o episodio da muller adúltera" e outros moitos mostran unha filosofía cristián da comprensión e o perdón ainda para aqueles que con máis claridade viven no "pecado",por iso non podo comprender como o representante divino lonxe de perdoar ós pecadores parece que non ten problema en incitar a tirar a primeira pedra, xusto o que Xesucristo evitou sempre....pero é que ademáis en España a igrexa ten unha historia recente moi particular que "quizais" explica en parte o presente, porque noutros lugares a igrexa está situada a carón dos que sofren, na España de Franco, onde estaban?, onde están agora?

Quen canta no teu fogar?

A pregunta que serve de título as seguintes reflexións pode ter, e ten, múltiples intencións, porque un fogar no que se canta habitualmente é un fogar sen dúbida no que a música ocupa un lugar porque se da o clima axeitado.

Fai agora dez anos fixen unha enquisa ó meu alumnado de secundaria sobre este particular.O achádego foi comprobar como en dous de cada dez fogares( no 20% do total) ningúen cantaba, o que xa me preocupou daquela e provocou que escribira e publicara un artigo.Acabo de facer outra enquisa o meu alumnado nun centro de secundaria que dista tres mil metros do outro.O resultado é francamente abraiante por negativo xa que os alumnos declaran que ninguén canta no seu fogar na metade dos casos...Que está pasando?...Podemos aquí dar varias e razoables explicacións pero o pior é que o resultado é o que é: a paulatina desaparición do hábito de cantar nas familias do noso país.Esta sociedade do benestar para algúns máis que para outros, provoca en tódolos ámbetos, o musical incluido, o consumo pasivo e menos dende logo a creatividade, o arte, a música, a canción.Hai que estar todo o día cos auriculares nas ourellas intentando escoitar os centos de melodías que un pode baixar pola rede, pero cantar é algo que só poden facer profesionais...A desaparición do hábito de cantar é un síntoma máis da enfermidade desta sociedade, os profesores de música temos agora máis razón de ser que nunca porque quizais podemos ser os únicos que provoquen esa actividade nas vidas dos nenos e nenas- homes e mulleres do futuro-a mín non me gustaría que os meus netos viviran nun fogar onde ninguén cantara nunca.E a vós?

ANA KIRO : A ESTRELA DO POP GALEGO

Non tiven a oportunidade de coñecer persoalmente a Mª Dolores Casanova (Ana Kiro), pero dende que decidín investigar a fondo as gravacións da música galega a miña percepción desta muller mudou totalmente...No ambiente quizais "purista" ou máis achegado á música tradicional ou folk, a música lixeira galega encarnada perfectamente na súa vertente feminina en Ana Kiro, non tiña demasiados entusiastas. É certo que nos finais da época franquista o pop galego podía actuar de contrapeso a esa canción galega de protesta visible no colectivo de "Voces Ceibes", pero tamén é certo que os artistas galegos que libremente elixiron a vía Pop para manifestar a súa galeguidade non eran en absoluto colaboradores políticos da ditadura ainda que esta poidera usalos nalgún momento, Bernardo Xosé (agora membro do grupo "A Roda") pode ser outro exemplo deste comentario, el mesmo confesoume como ser "popeiro galego" naqueles tempos significaba certo ninguneo cara a eles por parte dos que crían naquel contexto que había que ser belixerante cantando en galego...Sexa así ou non eu fun coñecendo pouco a pouco a realidade sonora, musical e artística desta muller grazas as moitísimas gravacións que dela se teñen editado, primeiro con Belter, logo con Olympo e despois con outras e por ela mesma.No meu arquivo é a que ten o primeiro posto de edicións discográficas na música galega xa que a día de hoxe contabilizo 41 edicións discográficas distintas, prácticamente o dobre que outro exemplo da música galega senlleiro: Milladoiro.Así as cousas non queda máis remedio que recoñecer obxectivamente a Ana Kiro o seu gran peso específico no apartado Pop feminino no que ela é a estrela sin paliativos na historia da música galega.O marxe de gustos ou afinidades a súa aportación á música e a cultura galegas ten unha trascendencia indiscutible e será sempre unha referencia inexcusable.Grazas Ana Kiro.Seguirás con nós para sempre.
Xaime Estévez